Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Рэцэпт просты: дзяцей трэба любіць

Рэцэпт просты: дзяцей трэба любіць

Таццяна Іванаўна Баранава з дачкой Дар'яй. Фота Арцёма Герасімовіча.

 Пастаўчанка Таццяна Іванаўна Баранава не педагог і не псіхолаг, яна — звычайная мама. Але падчас адной нядаўняй з ёй гутаркі, якая датычыла зусім іншай тэмы, неаднаразова паўтарала пра тое, што дзяцей трэба выхоўваць любоўю і ў любові. Мне захацелася напісаць пра гэта асобна.

Свайго маленькага Алёшку яна любіла да самазабыцця. Суседкі папярэджвалі, маўляў, запесціць, а малы гэта хутка зразумее, бу­дзе патрабаваць да сябе павышанай увагі. Але Таццяна Іванаўна нікога не слухала, і, хутчэй за ўсё, таму, што ніяк не магла забыць пра сваю з мужам страту (першынец нарадзіўся мёртвым — аўт.). Таму  варта было немаўляці падаць голас, як яна хуценька бегла да яго і супакойвала.

— А дапамогі не было ніякай, бо і мая мама, і мужава жылі далёка, — успамінае. — Тым не менш я не магла сабе дазволіць таго, каб дзіця плакала, а я ў гэты час займалася якой справай. Я брала на рукі, прытульвала да сябе. Малому патрэбны ма­міны цяпло і ўпэўненасць у тым, што яна абароніць. Сваім цельцам дзеці адчуваюць маму. Пра гэта ў спецыяльнай літаратуры прачытала пазней, а як гадавалі сваіх, то дзейнічала проста інтуітыўна. У маёй мамы нас было трое, і яна, безумоўна, не мела столькі часу, каб шмат увагі ўдзяліць кожнаму. Напэўна, мне неставала гэтай увагі, таму і хацелася сваім дзецям аддаць спаўна тое мацярынскае цяпло, якога сама ў свой час недаатрымала. Не заўважыла, як сыну споўнілася чатыры з паловай гады, і ён мне аднойчы сказаў: “Мама, ну колькі ты будзеш мяне ціскаць і цалаваць?!” Я зразумела, што ён вырас, і задумалася над тым, што нам з мужам патрэбна другое дзіця.

Яна ўвесь час маліла Бога, каб гэта была дзяўчынка. І Усявышні яе пачуў. На свет з’явілася дачушка, якая, у адрозненне ад браціка, была “агонь, непаседа, “шпіён” у спаднічцы”. Да васьмі гадоў Дашку нельга было пакінуць адну дома, бо магла нарабіць немаведама чаго. Напрыклад, аднойчы на­дзела ма­міну сукенку, абула туфлі на шпільках і так адправілася на вуліцу. Калі пайшла ў школу, яе запісалі ў групу падоўжанага дня, каб заставалася пад наглядам, пакуль бацькі на рабоце.

— І няўжо ніколі не ўшчувалі, не сварыліся на дзяцей? — пытаюся.

— Ушчувала, — расказвае Таццяна Іванаўна. — Але дзеці цяпер кажуць, што такога не памятаюць. Напэўна, я і ўшчувала любячы. Калі дзіця любіш, нельга з ім абыходзіцца так, каб яно пакрыўдзілася. А бывае ж, што бацькі пакараюць сына ці дачку за нейкі ўчынак і ўспамінаюць пра гэта доўга, увесь час падкрэсліваючы, што яны пакараны. Гэта няправільна. І нават калі дзіця вырасце і здзейсніць штосьці вельмі дрэннае, бацькі, і ў першую чаргу маці, павінны любіць яго ўсё роўна, бо самі вінаваты, што недагледзелі, штосьці ўпусцілі, не навучылі.

Пражыўшы не адзін дзясятак гадоў, усе мы разумеем, як важна, каб на жыццёвым шляху сустрэліся выдатныя педагогі, якія станоўча ўплываюць на фарміраванне асобы чалавека, пакідаюць у яго душы глыбокі след. Таццяна Іванаўна расказвае, што ў яе дзяцей такія настаўнікі былі. Муж служыў, яна працавала ў гандлі. І атрымлівалася так, што, напрыклад, на бацькоўскі сход не заўсёды ўдавалася пайсці. А хацелася ведаць, як сын і дачка вучацца і паводзяць сябе. Класным кіраўніком у сына (а дзеці вучыліся ў СШ №3 г. Паставы) была цудоўная і мудрая жанчына Ганарата Альбінаўна Грыбоўская. Яна разумела, што маці занятая, таму сама прыходзіла да яе, расказвала і пра перамогі, і пра няўдачы, падказвала, на што неабходна звярнуць увагу. Разам выпрацоўвалі стратэгію далейшых дзеянняў.

— Мне вельмі хацелася, каб дзеці атрымалі адукацыю, — працягвала Таццяна Іванаўна. — Сама ў свой час не змагла вывучыцца, бо трэба было ісці працаваць. Таму ўсімі сіламі імкнулася скіраваць Алёшу і Дашу на тое, каб стараліся ў вучобе, змаглі паступіць у навучальныя ўстановы. Здаецца, атрымалася: сын закончыў БНТУ, дачка — Белдзяржуніверсітэт.

Спецыяльных праграм у сямейным выхаванні не існавала. Бывалі моманты, што толькі ўласны жыццёвы вопыт падказваў, як можна «разруліць» тую ці іншую сітуацыю. Скажам, наступіў час, калі матэрыяльнае становішча сям’і пагоршылася. Таццяна Іванаўна хацела, каб дзеці правільна разумелі, баялася, каб не папрасіліся пайсці разам у горад, дзе ёсць розныя спакусы — марожанае, сокі, пірожныя, — а грошай няма. Таму старалася дома напрыдумваць усялякіх прысмакаў, каб у малых не было адчування, што дзяцінства праходзіць міма. Цікава, ці ўдзячныя яны ёй за гэта цяпер?

— Дзеці разумелі і не крыўдзіліся, — працягвае Таццяна Іванаўна. — Іх увага да мяне сёння павышаная. Даведаўшыся, што здароўе маё пагоршылася, прыехалі, забралі і павезлі на абследаванне ў Мінск. Нявестка сказала: “Не хварэйце! Хачу, каб нашых дзяцей дапамаглі гадаваць”. Значыць, сын штосьці добрае памятае з майго выхавання і нявестцы пра гэта расказаў. А калі б у сям’і панавала бясконцая муштра, накшталт, не там стаў, не тое зрабіў, не так сказаў, што можна назіраць у некаторых сем’ях, дзіця звярком вырасла б. І ўсюды, і заўсёды, нават у далейшым, такі чалавечак будзе адчуваць сябе вінаватым.

Цэлую навуку пачула пра многія аспекты сямейнага выхавання, у тым ліку пра тое, як можна адвучыць дзяцей ад шкоднай звычкі браць чужое і як з імі дамаўляцца наконт таго, каб у магазінах паводзілі сябе спакойна, не хапалі без разбору цацкі. І галоўнае пры гэтым — трымаць слова, не падманваць. Вось тады і вернецца назад у сям’ю любоў, тая, якой выхоўвалі дзяцей у маленстве. У гэтым Таццяна Іванаўна Баранава пераканана цвёрда.

Галіна ПІШЧ. 

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: 24 часа это - ?

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Постав

Поставские косари победили на Чемпионате мира по сенокошению

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Фото из архива kraj.by На Чемпионате мира по сенокошению, который проходил в Польше, косари из 42

Ветер, температура до +26°С и дожди – погода в Беларуси на этой неделе

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Фото с сайта pixabay.com На предстоящей неделе ожидается неустойчивый характер погоды. Об этом 48

После трагедии в Молодечно убирать картошку на Поставщине помогают учителя. Школьников больше не задействуют

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Фото с сайта pxhere.com В Поставском районе на уборку картофеля вместе с сельчанами выходят учителя 48

Пересесть на велосипед и больше ходить пешком. Мядель и Вилейка поучаствуют в Европейской неделе мобильности

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Фото с сайта pixabay.com Молодечно и Поставы присоединились к проведению этой кампании год назад. 55

«Андрей дал мне все, что нужно женщине». История инвалида из Постав, который нашел свою любовь

Хотите узнать больше? Андрей Чепулис, его жена Алеся и мама Татьяна Васильевна. Фото с сайта vitvesti.by Жизнь Андрея Чепулиса из Постав перевернул случай: неудачно нырнув 83

Готовимся к школе вместе с магазином «Багет»

Хотите узнать больше? Готовимся к школе вместе с магазином «Багет» Меньше двух недель остается до начала учебного года – самое время купить все необходимое. Собрать 73

Как в 77 лет носить юбку с разрезом и много путешествовать. История Ванды Тюльковой из Постав

Хотите узнать больше? Ванда Тюлькова не бывает в плохом настроении. Фото портала tut.by Ванда Тюлькова не бывает в плохом настроении. На интервью пришла в кожаной юбке с 90

Рыбачьте бесплатно. Участки Западной Двины в Браславском и Поставском районах забрали у арендаторов

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Фото с сайта wikimedia.org Участки некоторых водотоков, ранее находившиеся в ведении арендаторов, 92