Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Калі б існавала Кніга дзівосаў Шчучыншчыны, у яе абавязкова патрапіў бы “кветкавы рай”, які стварыла сваімі рукамі 69-гадовая жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Рамуальдаўна Сярко.

“Вось цуд знайшлі, – скептычна заўважыць нехта з чытачоў. – Цяпер ці не ля кожнай хаты півоні-ружы цвітуць...” Сапраўды, многа рукатворнай прыгажосці на вясковых і гарадскіх падворках пабачыць давялося на свае вочы, але такім рознакаляровым кветкавым дываном любавалася ўпершыню. Уявіце сабе: ад вясковай вуліцы да дома Ядвігі Рамуальдаўны – метраў трыццаць.

І ўся гэта тэрыторыя – суцэльны кветнік! Адна расліна адцвітае, другая зацвітае, а трэцяя – на падыходзе... Розныя па вышыні, колеры і месцы “нараджэння”. Сарты – ад звыклых для вока і вуха беларуса да заморскіх, што з першага разу і не вымавіш.
Зрэшты, няўдзячная гэта справа – распавядаць пра такую шматколерную прыгажосць. Лепш паслухаем кветавода ад жыцця Ядвігу Рамуальдаўну.

 

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– Я вось часам думаю – мо, залішне я з кветкамі занялася, – разважае жанчына. – Але ж душа да іх ляжыць і рукі цягнуцца... Паверце, вясны не магу дачакацца, каб зноў за справу ўзяцца. Гэта, як цяпер кажуць, маё хобі і маё здароўе. Калі самаадчуванне не вельмі добрае, зайду ў кветнік, палюбуюся, пагавару – адразу адпусціць.
– І якія кветкі на вашым пляцы растуць? – пытаюся ў Рамуальдаўны.
– Ружы, петуніі, гладыёлусы, анюціны вочкі, півоні..., – пералічвае яна, а потым махае рукой: – Лепш спытайце, чаго няма...

 

Як прызналася заўзятая аматарка флоры, калі чаго і няма – то гэта ненадоўга. “Есці не буду, але куплю”, – жартуе яна. І расказвае, што сальвію, да прыкладу, выпісвала “праз фірму, ажно з Галандыі”. Цяжка прыжывалася кветка. “Колькі я з ёю настрадалася...”, – узгадвае жанчына.

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– А гэта – духмяны тытунь. Вечарам так пахне, што не хочацца ў хату ісці, – прызнаецца субяседніца.
Любуюся морам кветак і разумею, якая вялікая праца ўкладзена, каб прарасла сцяблінка, каб з’явіўся лісток, каб зацвіў бутончык...

 

– Гэта – праца! – пацвярджае Рамуальдаўна. – Упусціш момант – не дагоніш, кожная кветачка свайго часу і догляду патрабуе. І ад надвор’я залежыш. У тым годзе вясна цяплейшая была, то і цвіценне было нашмат больш актыўным.
Заўважыла – для кожнага сорту ў Рамуальдаўны калі не персанальная клумбачка, то вазончык, гаршчочак ці скрыначка – абавязкова. Мноства – купленых, іншыя зроблены ўласнымі рукамі. Дызайнерскае рашэнне – або жыццём падказанае, або ў часопісах падгледжанае. Дарэчы, свой вопыт кветавода-аматара жанчына дапаўняе ведамі са спецыялізаваных выданняў. “Часопісы “Цветок”, “Цветочный мир”, “Мир цветов” выпісваю”, – кажа яна.

А яшчэ ў Рамуальдаўны і каменьчыку незвычайнай формы месца ў кветніку знаходзіцца, і пянёчку, і бутэльцы...
– Пальму бачыце? Сама цэлую зіму рабіла, – расказвае пенсіянерка. – Бутэлькі карычневыя і зялёныя з-пад напояў збірала. Часам людзі прывозілі.. Такая вось экзотыка атрымалася. І гэты пярэсценькі парсючок, што на грыбок заглядваецца, – таксама маіх рук справа. Бутэлька з-пад вады ў ход пайшла...
– А гэтыя цікавыя скульптуркі – пеўнік, анёл ды дамавічок – якім чынам у кветніку “пасяліліся”?
– На рынку купіла, – шчыра прызнаецца Ядвіга Рамуальдаўна. – З уласнай пенсіі.
Здзіўляе кожны куточак гэтага вясковага падворка. Вось старая сячкарня – “нафарбавалася” і важна ўладкавалася пасярод падворка. Электрычны слуп – і той у пашане: абсаджаны прыгожымі кветкамі... Рамуальдаўна ўзгадвае, што пачынала з невялікай лапінкі зямлі ля парога, а потым усё далей і далей пашыралася. Так амаль да самай вуліцы з кветкамі і дабралася.
– А захапленне кветкамі калі ў Вас з’явілася?
– Нарадзілася я ў Юцеўцах, што ў Мажэйкаўскім сельсавеце. Жылі на хутары. Бывала, кавалачак зямлі раскапаю і кветкі пасаджу. І тата мой, Рамуальд Вікенцьевіч Арцюк, кветкі вельмі любіў. Дзе бываў – адтуль мне іх і прывозіў.

У Барташах Ядвіга Рамуальдаўна жыве звыш двух дзесяткаў гадоў. У свой час працавала даяркай на ферме. Практычна адна падымала на ногі шасцёра дзяцей (муж памёр у маладым узросце. – Заўв. аўтара). Пяцёра дачок і сын жывуць цяпер, хто далей, хто бліжэй, але асобна. Захапленне матулі кветкамі падзяляе і прадаўжае хіба што дачка Тэрэза. “Але ёй далёка да мяне”, – усміхаецца пенсіянерка.
На момант нашага прыезду ў Барташы ў Рамуальдаўны гасцявала сястра Тэрэза, якая жыве ў Маскве. Яна прызналася, што крыху ўшчувае Ядзю за такое клапотнае хобі: маўляў, не маладыя гады, трэба і адпачыць...

Да таго ж, акрамя кветніка, у тае і агарод, і хатняя гаспадарка ёсць. Яшчэ нядаўна Рамуальдаўна дзве каровы і свіней трымала, а цяпер у хляве толькі карова Фея. Дарэчы, ці не адзіная на ўсе Барташы рагуля.
Мы са старшынёй Шчучынскага сельскага Савета Станіславам Яўгенюшавічам Возным ужо развітваліся з прыемнай гаспадыняй сядзібы, як па вясковай вуліцы праімчаў аўтамабіль і, параўняўшыся з домам Сярко, пранізліва запіпікаў.
– Знаёмы? – пацікавіліся мы.
– Ды не, – адказала Рамуальдаўна. – Ужо другі раз праязджае і ўсё сігналіць.
Відаць, “зачапіла” чалавека хараство. Вось і “салютуе”. Зрэшты, абыякавым, бачачы такую кветкавую вясёлку, застацца цяжка. Аднойчы спыніўся тут і старшыня раённага Савета дэпутатаў Іван Юльянавіч Сакалоўскі. Сказаў добрае слова пра руплівую гаспадыню і падказаў яе адрас нам, журналістам. За што яму шчыры дзякуй.

Таццяна ПАЛУБЯТКА.
Фота аўтара.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Щучина

Инклюзивная рабочая группа, подъемники у зданий и стратегия для района. В Щучине подписана местная повестка

Хотите узнать больше? В Щучине подписана местная повестка - план действий местного сообщества по реализации Конвенции ООН по правам людей с инвалидностью. – ... 53

Новогодняя лирическая комедия на Щучинской сцене. Бухгалтер, педагог и работники культуры сыграли пьесу под овации зрителей

Хотите узнать больше? В Щучине показали очередную премьеру. Новогодняя лирическая комедия по пьесе Надежды Птушкиной «Пока она умирала» от театра-студии Щучинского 48

Костюмы елок, снеговиков и образы героев мультфильмов. В Щучине детская студия представила модную коллекцию

Хотите узнать больше? Коллекцию карнавальных костюмов представила к Новогодним праздникам образцовая студия моды «Гармония» Щучинского дворца творчества детей и молодежи. 78

Как «последний викинг Европы» едва не утонул в Немане: история шведского короля, который оказался на волоске от гибели возле Орли

Хотите узнать больше? На переправе возле Орли во время Северной войны 1700 –1721 годов едва не погиб король Швеции Карл XII. А свои хитроумные стратегии блестящий 70

У тайского бокса в Щучине новая площадка. В райцентре открыли отделение при детской спортивной школе

Хотите узнать больше? В Щучине открылось отделение по тайландскому боксу при детско-юношеской спортивной школе. В мероприятии, которое прошло в молодежном центре, 69

Браконьер из Щучинского района «наловил» рыбы на судимость, попутно «прихватив» в суд сообщницу

Хотите узнать больше? Для специализирующихся на незаконной добыче рыбы браконьеров зима не является поводом для передышки.  Как магнит притягивают браконьеров неманские 50

Башни-великаны, венецианская арка, потайной ход. Пять столетий Мурованки

Хотите узнать больше? Церковь Рождества Богородицы в деревне Мурованка Щучинского района – архитектурный шедевр готично-ренессансного стиля, напоминающий одновременно 52

Как сугробы превращаются в сказку. Щучинец делает необычные снежные скульптуры

Хотите узнать больше? Поделки из снега не теряют своей популярности, ведь снег - это превосходный материал, который зимой всегда под рукой. Каждый год в руках щучинского 55