Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Калі б існавала Кніга дзівосаў Шчучыншчыны, у яе абавязкова патрапіў бы “кветкавы рай”, які стварыла сваімі рукамі 69-гадовая жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Рамуальдаўна Сярко.

“Вось цуд знайшлі, – скептычна заўважыць нехта з чытачоў. – Цяпер ці не ля кожнай хаты півоні-ружы цвітуць...” Сапраўды, многа рукатворнай прыгажосці на вясковых і гарадскіх падворках пабачыць давялося на свае вочы, але такім рознакаляровым кветкавым дываном любавалася ўпершыню. Уявіце сабе: ад вясковай вуліцы да дома Ядвігі Рамуальдаўны – метраў трыццаць.

І ўся гэта тэрыторыя – суцэльны кветнік! Адна расліна адцвітае, другая зацвітае, а трэцяя – на падыходзе... Розныя па вышыні, колеры і месцы “нараджэння”. Сарты – ад звыклых для вока і вуха беларуса да заморскіх, што з першага разу і не вымавіш.
Зрэшты, няўдзячная гэта справа – распавядаць пра такую шматколерную прыгажосць. Лепш паслухаем кветавода ад жыцця Ядвігу Рамуальдаўну.

 

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– Я вось часам думаю – мо, залішне я з кветкамі занялася, – разважае жанчына. – Але ж душа да іх ляжыць і рукі цягнуцца... Паверце, вясны не магу дачакацца, каб зноў за справу ўзяцца. Гэта, як цяпер кажуць, маё хобі і маё здароўе. Калі самаадчуванне не вельмі добрае, зайду ў кветнік, палюбуюся, пагавару – адразу адпусціць.
– І якія кветкі на вашым пляцы растуць? – пытаюся ў Рамуальдаўны.
– Ружы, петуніі, гладыёлусы, анюціны вочкі, півоні..., – пералічвае яна, а потым махае рукой: – Лепш спытайце, чаго няма...

 

Як прызналася заўзятая аматарка флоры, калі чаго і няма – то гэта ненадоўга. “Есці не буду, але куплю”, – жартуе яна. І расказвае, што сальвію, да прыкладу, выпісвала “праз фірму, ажно з Галандыі”. Цяжка прыжывалася кветка. “Колькі я з ёю настрадалася...”, – узгадвае жанчына.

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– А гэта – духмяны тытунь. Вечарам так пахне, што не хочацца ў хату ісці, – прызнаецца субяседніца.
Любуюся морам кветак і разумею, якая вялікая праца ўкладзена, каб прарасла сцяблінка, каб з’явіўся лісток, каб зацвіў бутончык...

 

– Гэта – праца! – пацвярджае Рамуальдаўна. – Упусціш момант – не дагоніш, кожная кветачка свайго часу і догляду патрабуе. І ад надвор’я залежыш. У тым годзе вясна цяплейшая была, то і цвіценне было нашмат больш актыўным.
Заўважыла – для кожнага сорту ў Рамуальдаўны калі не персанальная клумбачка, то вазончык, гаршчочак ці скрыначка – абавязкова. Мноства – купленых, іншыя зроблены ўласнымі рукамі. Дызайнерскае рашэнне – або жыццём падказанае, або ў часопісах падгледжанае. Дарэчы, свой вопыт кветавода-аматара жанчына дапаўняе ведамі са спецыялізаваных выданняў. “Часопісы “Цветок”, “Цветочный мир”, “Мир цветов” выпісваю”, – кажа яна.

А яшчэ ў Рамуальдаўны і каменьчыку незвычайнай формы месца ў кветніку знаходзіцца, і пянёчку, і бутэльцы...
– Пальму бачыце? Сама цэлую зіму рабіла, – расказвае пенсіянерка. – Бутэлькі карычневыя і зялёныя з-пад напояў збірала. Часам людзі прывозілі.. Такая вось экзотыка атрымалася. І гэты пярэсценькі парсючок, што на грыбок заглядваецца, – таксама маіх рук справа. Бутэлька з-пад вады ў ход пайшла...
– А гэтыя цікавыя скульптуркі – пеўнік, анёл ды дамавічок – якім чынам у кветніку “пасяліліся”?
– На рынку купіла, – шчыра прызнаецца Ядвіга Рамуальдаўна. – З уласнай пенсіі.
Здзіўляе кожны куточак гэтага вясковага падворка. Вось старая сячкарня – “нафарбавалася” і важна ўладкавалася пасярод падворка. Электрычны слуп – і той у пашане: абсаджаны прыгожымі кветкамі... Рамуальдаўна ўзгадвае, што пачынала з невялікай лапінкі зямлі ля парога, а потым усё далей і далей пашыралася. Так амаль да самай вуліцы з кветкамі і дабралася.
– А захапленне кветкамі калі ў Вас з’явілася?
– Нарадзілася я ў Юцеўцах, што ў Мажэйкаўскім сельсавеце. Жылі на хутары. Бывала, кавалачак зямлі раскапаю і кветкі пасаджу. І тата мой, Рамуальд Вікенцьевіч Арцюк, кветкі вельмі любіў. Дзе бываў – адтуль мне іх і прывозіў.

У Барташах Ядвіга Рамуальдаўна жыве звыш двух дзесяткаў гадоў. У свой час працавала даяркай на ферме. Практычна адна падымала на ногі шасцёра дзяцей (муж памёр у маладым узросце. – Заўв. аўтара). Пяцёра дачок і сын жывуць цяпер, хто далей, хто бліжэй, але асобна. Захапленне матулі кветкамі падзяляе і прадаўжае хіба што дачка Тэрэза. “Але ёй далёка да мяне”, – усміхаецца пенсіянерка.
На момант нашага прыезду ў Барташы ў Рамуальдаўны гасцявала сястра Тэрэза, якая жыве ў Маскве. Яна прызналася, што крыху ўшчувае Ядзю за такое клапотнае хобі: маўляў, не маладыя гады, трэба і адпачыць...

Да таго ж, акрамя кветніка, у тае і агарод, і хатняя гаспадарка ёсць. Яшчэ нядаўна Рамуальдаўна дзве каровы і свіней трымала, а цяпер у хляве толькі карова Фея. Дарэчы, ці не адзіная на ўсе Барташы рагуля.
Мы са старшынёй Шчучынскага сельскага Савета Станіславам Яўгенюшавічам Возным ужо развітваліся з прыемнай гаспадыняй сядзібы, як па вясковай вуліцы праімчаў аўтамабіль і, параўняўшыся з домам Сярко, пранізліва запіпікаў.
– Знаёмы? – пацікавіліся мы.
– Ды не, – адказала Рамуальдаўна. – Ужо другі раз праязджае і ўсё сігналіць.
Відаць, “зачапіла” чалавека хараство. Вось і “салютуе”. Зрэшты, абыякавым, бачачы такую кветкавую вясёлку, застацца цяжка. Аднойчы спыніўся тут і старшыня раённага Савета дэпутатаў Іван Юльянавіч Сакалоўскі. Сказаў добрае слова пра руплівую гаспадыню і падказаў яе адрас нам, журналістам. За што яму шчыры дзякуй.

Таццяна ПАЛУБЯТКА.
Фота аўтара.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Написать комментарий

Информация
Чтобы написать комментарий вам нужно авторизоваться или зарегистрироваться

Обращались ли вы за помощью в милицию?

Новости Щучина

В Щучинском районе непристегнутый ребенок получил тяжелые травмы при столкновении Peugeot и VW

Хотите узнать больше? Мальчик находился на заднем сиденье авто без детского удерживающего устройства и не был пристегнут ремнем безопасности.

В Щучинском районе Audi врезалась в дерево, погибла беременная женщина

Хотите узнать больше? Авария произошла 2 ноября около 9 часов утра. На 3-м километре дороги Желудок - Кукини автомобиль Audi съехал на правую по ходу движения обочину и

Под Щучином несколько раз перевернулся Renault: водитель погиб

Хотите узнать больше? Водитель не справился с управлением автомобиля на закруглении дороги.

Рабочий, отравившийся газами в колодце в Щучине, умер. На его начальника завели дело

Хотите узнать больше? Один из рабочих, которые откачивали воду в колодце и отравились канализационными газами, умер в реанимации.

В Щучине рабочие отравились газом в канализационном колодце. Доставали их оттуда спасатели

Хотите узнать больше? В Щучине двое мужчин откачивали воду в канализационном люке. Один из них потерял сознание, а второй, почувствовав слабость, стал звать на помощь.

Самолеты, помидоры и фокусы. Куда сходить в Гродно (и не только) в выходные

Хотите узнать больше? В выходные в Гродно можно будет посмотреть на юных претендентов на звание мини-мисс и мини-мистер, сходить на выставку фокусов, а если хочется