Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

З любоўю — пра людзей і родны край

З любоўю — пра людзей і родны край

25 жніўня, споўнілася б 87 гадоў вядомаму ў краіне нарысісту, былому рэдактару раённай газеты “Савецкае Палессе” Васілю Фёдаравічу Праскураву. На жаль, лёс адмераў гэтаму таленавітаму журналісту нядоўгі век: 22 мая 1987 года яго не стала. Але ён паспеў стварыць і пакінуць нашчадкам найкаштоўнейшую спадчыну — шматлікія нарысы, аповесці, вынашаныя душой і сэрцам, багатыя па змесце, праўдзівыя і надзённыя, па-мастацку выпісаныя. На іх вучыліся тыя, хто працаваў з ім і чыім мудрым настаўнікам ён быў. На іх варта было б вучыцца тым, хто збіраецца звязаць свой лёс з журналістыкай. А вучыцца ёсць чаму, бо, як згадваў пра свайго настаўніка і калегу наш зямляк паэт Віктар Гардзей, “пра што б ні пісаў В. Праскураў — пра дзяцей ці сталых людзей, пра поле ці балота, пра жыта ці асаку, — ён піша ўзнёсла і натхнёна, з вялікай і шчырай любоўю. І не проста расказвае пра людзей, лес, поле, а і паказвае іх — настолькі пераканаўча, што ты, чытач, бачыш перад сабой іменна той малюнак, які хацеў паказаць аўтар”. Працуючы рэдактарам “Савецкага Палесся” больш за дваццаць гадоў, Васіль Праскураў шчыра хацеў, каб гэтак жа, з любоўю, умела карыстаючыся багаццем роднай матчынай мовы, пісалі тыя, хто прыходзіў працаваць у раёнку.   

“Сапраўдным летапісцам беларускай вёскі” называў Васіля Праскурава паэт Ніл Гілевіч і даваў надзвычай высокую ацэнку майстэрству нарысіста: “якую б гаспадарчую або сацыяльна-маральную праблему ён не закранаў — ён піша перш за ўсё пра чалавека, у цэнтры яго ўвагі — гаспадар зямлі, хлебароб, сціплы і клапатлівы працаўнік, добры чалавек. Ён стварыў цэлую галерэю такіх вобразаў, выпісаных з любоўю, з прафесіянальным майстэрствам, багатай, жывой і сакавітай мовай”. Ці не таму, як пісаў Віктар Гардзей, “нарысы Васіля Праскурава хочацца не проста чытаць, але і перачытваць?”. 

Дык давайце ж, паважаныя чытачы раёнкі, якую рэдагаваў у свой час Васіль Праскураў і старонкі якой першымі прымалі яго цудоўныя замалёўкі і нарысы, пачытаем (ці перачытаем) урыўкі-залацінкі з твораў Васіля Фёдаравіча, паразважаем аб сваім месцы ў жыцці, аб шчасці, разам пройдзем услед за шчымлівымі, кранальнымі  праскураўскімі радкамі па роднай зямліцы, паклонімся ёй. І яму, таленавітаму майстру слова, глыбокаму знаўцу людскіх душ…

х х х

“З даўніх давён яе называюць з бязмежнай любоўю, узнёсла і шчыра: зямля-карміцелька. У гэтае кароткае і мілагучнае слова людзі ўклалі такі глыбокі, такі ўсеабдымны змест, што ў ім неяк неўзаметку і ў той жа час спаўна адлюстравалася ўсё, што лагодзіць і песціць пад сонцам Жыццё.

Зямля-карміцелька! Яшчэ далёкія продкі прыкмецілі і пакінулі нам у неўміручую спадчыну сваё адкрыццё: пад сонцам няма больш нічога ні мілей, ні прыгажэй за цябе. А калі чалавек, наш сучаснік, упершыню ўзняўся ў космас і паглядзеў адтуль на цябе, ён не змог утрымацца ад воклічу: “Якая прыгажосць!”.

Матуля-зямліца! Сярод шматлікіх дакументаў апошняй вайны, Вялікай Айчыннай вайны нашага народа, ёсць сціплы фотаздымак 1944 года. На ім увасоблены запамінальны момант: воіны-беларусы, укленчыўшы, скінуўшы пілоткі, цалуюць цябе, знявечаную і абрабаваную, толькі што вызваленую ад варожай навалы. Франтавому фотарэпарцёру не проста пашчасціла “спыніць імгненне”, а ў поўнай меры мовай свайго мастацтва ўдалося сказаць святую праўду і пра цябе, і пра нас.

Зямля нашай Бацькаўшчыны! Ты спарадзіла нас, і мы ўсе, як адзін, твае даўжнікі. Адвечныя. Да скону дзён. І ў кожнага з нас ёсць адзін-адзінюткі запавет-мара: зрабіць цябе яшчэ больш прыгожай і шчаснай.

Хвала таму, хто імкнецца да гэтага праз усё сваё жыццё — і ў дзень пагодны, і ў нягоду”.

(“Пакланіся зямлі-карміцельцы”).

х х х

“Але ж і мясціны тут — заглядзенне, рэкія нават для Палесся. Паўз дарогу — ці то на Раздзялавічы, ці ў бок Лунінца — такая прыгажосць, што і вачэй не адарвеш. Як у казцы. Лес і лес. То дрымотны — збочыш колькі крокаў з дарогі, і глуха, змрочна стане, аж дыхаць цяжка, як у мяшку; то такі светлы, увесь чыста прашыты сонцам, што міжволі хмялееш ад збытку пахаў ляснога разнатраўя і дзівосных, аднаму лесу ўласцівых фарбаў і гукаў. Малюнак будзе няпоўным, калі не згадаць пра яшчэ адну асаблівасць гэтых мясцін. Колькі там грыбоў! Можна смела ісці ў заклад, што рэдка каторы з грыбнікоў не распранаўся, даруйце, да цельнікаў, збіраючы ў тутэйшых лясах крамяныя баравікі”.

(“Людзі-суседзі”).

                 х х х

 “Лес зачароўвае ў любую пару года. Зімой —  ён манументальна строгі і адначасова нейкі празрыста-светлы, як усё жывое; вясной — не проста абуджаны, а па-маладзецку ўзрушаны і гарэзлівы, гатовы напрапалую кідацца насустрач і вятрам-сухавеям, і дажджам-драбнасеям, і ліўням, што шастаюць, як з вядра; улетку — ён увогуле надзвычай абаяльны, здольны і расчуліць да слёз і падараваць нават знямогламу сэрцу жаданую бадзёрасць такой крынічнай чысціні і свежасці — ахнеш ад задавальнення; увосень — ён невыказна багаты, бы той баярын, штодзень пры дні мяняе сваё парчовае ўбранне”.

(“Прасека”).

х х х

“Кожны чалавек — тая ж непрачытаная кніга. Розніца, мабыць, у тым, што кніга ад першай да апошняй старонкі ўся перад табою — чытай. А вось чалавек не заўсёды ахвотна раскрывае сваю жыццёвую кнігу, не кожнаму давярае перагортваць старонкі пражытых гадоў”.

(Над Шчарай-ракой”).

З любоўю — пра людзей і родны край

З любоўю — пра людзей і родны край

З любоўю — пра людзей і родны край

З любоўю — пра людзей і родны край

 

 

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Первый месяц лета?

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Ганцевичей

СВЕТЛАЙ ПАМЯЦІ ІРЫНЫ РУДКОЎСКАЙ ПРЫСВЯЧАЕЦЦА

Хотите узнать больше? І памяць, і радасць былая, і сённяшні боль 10 студзеня на 71-м годзе жыцця не стала нашай выдатнай зямлячкі Ірыны І памяць, і радасць былая, і 9

Памочнік Прэзідэнта Васіль Герасімаў правёў прыём грамадзян у Ганцавічах

Хотите узнать больше? З пытаннямі да прадстаўніка Кіраўніка дзяржавы звярнуліся 7 чалавек. Падрабязнасці чытайце ў друкаванай версіі «СП» за суботу.З пытаннямі да 8

Зоркі, маскі, песні: як у Ганцавічах прайшлі Каляды

Хотите узнать больше? У мінулую суботу 13 студзеня ў Ганцавіцкім раённым доме рамёстваў адбылася калядная сустрэча “Шчодры вечар”. Калядны фэст у такім фармацеУ мінулую 18

Свята у кожны дом!

Хотите узнать больше? У мінулую суботу 13 студзеня супрацоўнікі Ганцавіцкага раённага дома рамёстваў, удзельнікі і сябры народнага клуба майстроў народнай творчаці “Багач” 22

20 января управляющий делами Ганцевичского райисполкома Малявко Наталья Михайловна проведет «прямую телефонную линию»

Хотите узнать больше? 20 января управляющий делами Ганцевичского райисполкома Малявко Наталья Михайловна проведет «прямую телефонную линию» 20 января 2018 года с 9.00 до 22

25 января профсоюзный прием граждан проведет правовой инспектор труда республиканского комитета Белорусского профсоюза работников агропромышленного комплекса Гумен Алина Александровна

Хотите узнать больше? 25 января профсоюзный прием граждан проведет правовой инспектор труда республиканского комитета Белорусского профсоюза работников агропромышленного 33

Ганцевчане прошли в финал республиканского молодежного конкурса «100 идей для Беларуси»

Хотите узнать больше? Ганцевчане прошли в финал республиканского молодежного конкурса «100 идей для Беларуси» В минувшую пятницу в Бресте состоялся областной этап 27