Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Пошук даўжынёй у жыццё

Пошук даўжынёй у жыццё

Тэлефонны званок застаў 86-гадовую жыхарку Варапаева Галіну Іванаўну Гарбачову на кухні. Голас у трубцы быў незнаёмы, але, пачуўшы яго, зашчымела сэрца. Чалавек прадставіў­ся ўчастковым інспектарам Кіраўскага аддзела паліцыі Мурманскай вобласці Расіі і паведаміў, што ўдалося знайсці яе стрыечную сястру. Галіна Іванаўна расхвалявалася, старалася ўслухоўвацца ў словы, лавіла іх сэнс і ўсё яшчэ не верыла пачутаму.

На працягу шасцідзесяці гадоў яна шукала родных па лініі бацькі. Пісала пісьмы ў розныя інстанцыі, у тым ліку і на папулярную перадачу “Жди меня”. І ўсё безвынікова. А тут такая радасная вестка! Праз некаторы час патэлефанавала і сама сястра, з якой яны ніколі не бачыліся і нават не ведалі пра існаванне адна другой. А неўзабаве Ганна Вацлаваўна Анісімава прыехала з горада Апатыты Мурманскай вобласці ў Варапаева.

— Мой бацька Іван Вацлававіч Канюшэўскі нарадзіўся ў 1900 го­дзе на хутары Фартуна, недалёка ад Полацка, — расказвала Галіна Іванаўна. — Ён старэйшы ў сям’і. А яшчэ былі браты Вацлаў і Аттон і сёстры Аня і Франя. Бацьку прызвалі ў польскую армію. Пасля заканчэння Першай сусветнай вайны ўстаноўленыя межы раздзялілі сям’ю. Ён ажаніўся. У 1928 годзе нарадзілася я. Тата нават не спрабаваў наладзіць сувязь з роднымі, каб ім не нашкодзіць. А калі ў 1939 годзе Заходнюю Беларусь далучылі да СССР, даведаўся, што яго родных вывезлі ў Сібір. Адшукаць іх не ўдалося. У 1948-ым тата памёр. Праз пэўны час я паехала ў Полацкі раён, каб даведацца пра лёс радні. У сельскім Савеце сказалі, што людзей па прозвішчы Канюшэўскія няма. Аднак не губляла надзеі і працягвала пошук. Нядаўна дачка сяброўкі набрала ў інтэрнэце прозвішча Канюшэўскія і вось што прачытала: “Конюшевский Вацлав Вацлавович, 1906 г. р., уроженец д. Фортуна Борковичского района, приговорён тройкой ПП ОГПУ в ПВО в 1932 году, выселен в Мурманскую обл., Кировский район. Реабилитирован 20.04.2004 г. прокуратурой Мурманской обл.”. Упаміналіся таксама Канюшэўскія Ганна Вацлаваўна і Раіса Вацлаваўна, 1949 і 1942 гадоў нараджэння. Я падумала: магчыма, гэта дочкі дзядзькі Вацлава, і напісала пісьмо ў аддзяленне паліцыі Кіраўскага раёна.

— Аднаго разу прыйшоў участковы і сказаў, што мяне шукаюць з Беларусі, — уступае ў размову госця. — Я не паверыла. Ведала, што бацька нарадзіўся ў Беларусі ў вялікай сям’і. У 1928 годзе яго прызвалі ў армію. Вось яго  кніжка чырвонаармейца, якую мы беражліва захоўваем. Тут напісана, што прызваны Полацкім ваенкаматам. Кожны месяц яму плацілі па 1 рублі 45 капеек. Апошні запіс датуецца сакавіком 1930 года. Тады яго і арыштавалі, вывезлі ў Мурманск.

У Мурманску Вацлаў Канюшэўскі працаваў у порце. Потым перавялі ва Умбу, дзе пазнаёміўся з будучай жонкай. Наступным месцам жыхарства стаў пасёлак Апатыты, які вырас з часам у горад. Чалавеку пастаянна не давала супакою пытанне: за што асуджаны? Пазней атрымаў дакумент, у якім было напісана, што ён і яго дзеці з сям’і кулакоў. Хто быў кулаком, застаецца загадкай па сённяшні дзень.

Калі дазволілі выязджаць з Мурманскай вобласці, В. В. Канюшэўскі стаў шукаць родных. Удалося даведацца, што сям’ю ў 1930 годзе выселілі з хутара Фартуна ў Сібір. Там, у Чыцінскай вобласці, знайшоўся малодшы брат Аттон (пазней ён пераехаў ва Украіну), у Магнітагорску жыла сястра Ганна. Вацлаў ездзіў да іх у госці разам з дачкой Аняй. Пазнаёміў яе са стрыечнымі братамі. Але праз пэўны час сувязь з імі перарвалася. Невядомым заставаўся лёс Франі і Івана.

Пасля візіту ў паліцыю, дзе ёй далі прачытаць пісьмо ад Г. І. Гарбачовай, Ганна Вацлаваўна Анісімава не спала ноч. Перачытвала, супастаўляла тое, што ведала пра радню бацькі. А раніцой патэлефанавала ў Беларусь. Доўга размаўляла з Галінай Іванаўнай і канчаткова ўпэўнілася, што яна яе стрыечная сястра. Не стала надоўга адкладваць асабістае знаёмства і адправілася ў госці. У Варапаеве прабыла два тыдні. Сёстры гадзінамі размаўлялі, разглядалі фотаздымкі радні, розныя дакументы, якія захаваліся ў кожнай з іх. Ганне Вацлаваўне спадабаліся прыгожыя тутэйшыя мясціны, засталася ў захапленні ад квецені садоў, водару бэзу.

— Тое, што мы сустрэліся, — сапраўдны цуд, — гаварыла Г. В. Анісімава. — Майго бацьку ніхто не зваў Вацлавам Вацлававічам. У Расіі для ўсіх ён быў Васілій Васільевіч. І мы з сястрой Раісай толькі па дакументах Вацлаваўны, а так — Васільеўны. Але дзякуючы менавіта рэдкаму імені па бацьку паліцыі ўдалося выйсці на мой адрас (сястры ўжо няма ў жывых). Спадзяюся, што  ў бліжэйшы час у Беларусь прыеду зноў. Магчыма, прывязу дачку, зяця, унука. Будзе балець душа за Галіну: яна ўжо немаладая, жыве адна. Усё ж дае сабе рады: садзіць агародніну, падтрымлівае парадак у доме і каля яго. Вя­лікую дапамогу аказвае ёй сацыяльны работнік.

— Я вельмі шчаслівая, што знайшла стрыечную сястру, якую шукала ўсё жыццё, — гаварыла Галіна Іванаўна Гарбачова. — Муж памёр даўно, дзяцей Бог не даў, радні побач ніякай. Цяпер лягчэй ад таго, што ёсць свая крывіначка, якая будзе пра мяне думаць.

Тэкст і фота Анны АНІШКЕВІЧ.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Сколько лет в веке? (ответ числом)

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Постав

Мисс Край.бай островчанка Ольга Келин не чувствует себя звездой. Она, как и прежде, бережет свой семейный уют (фото)

Хотите узнать больше? Мисс Край.бай – 2016 из Островца Ольга Келин не считает себя звездой. Фото предоставлено Ольгой Келин Муж самой очаровательной девушки нашего края 47

Как, вися на веревке, поменять окна на 18 этаже и снять котенка с дерева. И чему еще научился бывший учитель из Докшиц

Хотите узнать больше? Основатель столичной фирмы «АльпПайер», уроженец Докшиц Виталий Модель во время международного туристического форума в российском Нарьян-Маре. Как 43

Лазерное шоу, брейк-данс и карате. В Поставах с аншлагом прошел городской мюзикл «Золушка» (фото)

Хотите узнать больше? Мюзикл «Золушка» в Поставах – 2016. Фото Антона Чалея 25 и 26 декабря в Поставах с аншлагом и приставными стульями прошли показы мюзикла «Золушка», 45

Радость сладкоежки. В Молодечно открылся первый фирменный магазин «Красный пищевик»

Хотите узнать больше? В Молодечно открылся магазин кондитерского предприятия ОАО «Красный пищевик». 10 декабря в Молодечно состоялось открытие первого и единственного в 42

Лынтупскія католікі з Пастаўшчыны звярнуліся да біскупа з адкрытым пісьмом

Хотите узнать больше? Касцёл у Лынтупах. Фота з сайта padarozhnik.com Вернікі Лынтупскай парафіі з Пастаўскага раёна звярнуліся да Віцебскага біскупа з адкрытым пісьмом у 55

Второкурсник вилейского колледжа Вадим Шорец: «В будущем хочу открыть свою СТО»

Хотите узнать больше? Второкурсники Вилейского государственного колледжа и руководители СТО в Вилейке. Фото Юлии Лахвич, Край.бай Сколько зарабатывают автослесари, готовы 37

Программа новогодних и рождественских праздников в Поставах

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Автор фото неизвестен Городской новогодний фейерверк пока не планируется, зато поставчан на 72

Спонсор строительства церкви на заповедном озере Болдук в Поставском районе арестован за крупные махинации

Хотите узнать больше? Николай Романович, арестованный заместитель генерального директора ЗАО «БелАВМ», инициатор и спонсор строительства церкви на озере Болдук Поставского 68