Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

А ў Беларусі найлепш

А ў Беларусі найлепш

— Хочаце, пазнаёмлю з немкай, якая даўно жыве ў Варапаеве, — прапанавала кіраўнік спраў Варапаеўскага сельвыканкама Ганна Сцяпанаўна Рубель. — Цікавая жанчына.

І вось я на вуліцы Ленінскай. Пафарбаваны, акуратны домік з мноствам кветак прываблівае вока. На парозе сустракае гаспадыня. Уладкаваўшыся зручней за сталом, Ганна Іосіфаўна Казловіч пачынае ўспамінаць:

— Голад канца 20-ых гадоў мінулага стагоддзя, які абрынуўся на Паволжа, прымусіў бацькоў перабрацца з Саратава ў Ленінград. Мне тады было толькі два гады. Таму той час памятаю слаба. Жылі мы за тры кіламетры ад Ленінграда. Ведаю, што бацька працаваў загадчыкам гаспадаркі на нейкім прадпрыемстве. Мама займалася выхаваннем дзяцей — чатырох дачок і сына. Трымалі вялікую гаспадарку. Аднаго разу бацька трапіў у аварыю і зламаў шыйку сцягна. Дзевяць дзён ляжаў у непрытомнасці. Урачы не давалі ніякай надзеі. І толькі Усявышні пашкадаваў маму з пецярымі дзецьмі.

Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, мне было 12 гадоў, — працягвала Ганна Іосіфаўна. — Той жах, які давялося перажыць, не забудзецца ні­колі. У нас забралі карову, свіней. Град бомбаў, артабстрэл з цяжкіх гармат, кроў і стогны параненых. А што значаць 100 грамаў хлеба на суткі? Яго выпякалі з мучнога пылу і нешта дамешвалі. Хлеб быў чорны як смала. Аднаго разу перад домам разарвалася бомба, асколак трапіў у акно. Але лёсам было наканавана выжыць. На Няву хадзіла па ваду. На вуліцах ляжалі трупы людзей, якіх забілі варожыя кулі або яны памерлі з голаду.

У 1942 годзе сям’ю па Дарозе Жыцця вывезлі ў Сібір. Там былі створаны калгасы. Бацька ўладкаваўся шорнікам, маці — у рыбны цэх. Карані сям’і з Нямеччыны. Продкі Ганны Іосі­фаўны былі заможнымі людзьмі. Іх раскулачылі і вывезлі ў Паволжа. Таму прадстаўнікі савецкай улады насцярожана ставіліся да іх нашчадкаў. Тыя штодня вымушаны былі заяўляць пра сваю прысутнасць і распісвацца ў спецыяльным журнале, нікуды без дазволу не адлучацца. А ў 1945-ым прадаставілі магчымасць вярнуцца ў Ленінград. Толькі ні ў кога не з’яві­лася жадання — перад вачыма стаяла жудасная карціна блакаднага жыцця.

Цётка жыла ў Казахстане. Яна і паклікала да сябе. Летам Аня працавала ў агародніцтве, а зімой ездзіла нарыхтоўваць лес, нормы  выконвала нароўні з мужчынамі. Потым уладкавалася прадаўцом. У Казахстане пазнаёмілася з будучым мужам. Міхаіл прыехаў сюды на заработкі. Быў шафёрам.  Але яго, карэннага беларуса, цягнула на радзіму, у вёску Дунілавічы, дзе жыла маці. Ганна Іосіфаўна, не раздумваючы, паехала за мужам.

Праз некаторы час Казловічы купілі ў Варапаеве дом, уладкаваліся на дрэваапрацоўчы камбінат: Ганна Іосіфаўна — у раскроечны цэх, Міхаіл Ніка­дзімавіч — у крэславы.

— Мне вельмі падабалася мая работа, — успамінала. — Я хутка навучылася працаваць на любым станку. За работу атрымлівала граматы і падзякі. З Мішам часта ўспамінаем перажытае. Яму таксама хапіла гора. У вайну немцы на яго вачах расстралялі бацьку. Маці засталася ўдавой, дзеці — сіротамі. Мае сёстры з Казахстана выехалі на пастаяннае месца жыхарства ў Германію. Там жывуць і два старэйшыя сыны, а два малодшыя — у Варапаеве. Адзін прайшоў праз пекла афганскай вайны.

Госці з замежжа раз у год стараюцца адведваць бацькоў. Сёлетняй восенню збіраюцца прыехаць на 85-годдзе Ганны Іосіфаўны. Казловічы-старэйшыя, нягледзячы на паважаны ўзрост, пастаянна ў нейкіх клопатах: дагледжаныя дом і агароды, парадак у пакоях. І гэта пры тым, што Ганна Іосіфаўна перанесла інсульт, а Міхаіл Нікадзімавіч летась адзначыў 90-годдзе.

— Гады ідуць, здароўе слабее, — гаварыла жанчына. — Але корпаемся ў зямлі, каля дома, ходзім у касцёл і з настальгіяй успамінаем маладосць. Хоць шмат цяжкасцей давялося перажыць, але і весела было. Мы з сёстрамі хораша спявалі. Нават на сцэне выступалі. Дома ніводнае свята не абыхо­дзілася без песень. І цяпер, калі збіраемся, зацягваем свае любімыя. Гэта ж якое шчасце — жыць пад мір­ным небам, мець удосталь хлеба на стале і ўсяго да хлеба, спакойна спаць начамі! Ці ж не гэта найбольшая ласка ад Бога?

Па статусе Г. І. Казловіч прыраўнавана да ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны. Яна беражліва захоў­вае памятны медаль “У гонар 70-годдзя поўнага вызвалення Ленінграда ад фашысцкай блакады”. Указ аб узнагароджанні падпісаў губернатар Санкт-Пецярбурга, а ўручыў яго старшыня Варапаеўскага сельскага Савета дэпутатаў Аляксей Ягоравіч Аліхвер.

— Па нацыянальнасці я немка, — гаварыла Ганна Іосіфаўна. — Пажыць давялося ў розных месцах, а роднай стала Беларусь. Мне тут падабаецца найбольш, любяць бываць у нас і госці з Германіі. І мы з мужам гэтаму рады.

Анна АНІШКЕВІЧ.

Фота аўтара.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Первый месяц лета?

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Постав

Мисс Край.бай островчанка Ольга Келин не чувствует себя звездой. Она, как и прежде, бережет свой семейный уют (фото)

Хотите узнать больше? Мисс Край.бай – 2016 из Островца Ольга Келин не считает себя звездой. Фото предоставлено Ольгой Келин Муж самой очаровательной девушки нашего края 55

Как, вися на веревке, поменять окна на 18 этаже и снять котенка с дерева. И чему еще научился бывший учитель из Докшиц

Хотите узнать больше? Основатель столичной фирмы «АльпПайер», уроженец Докшиц Виталий Модель во время международного туристического форума в российском Нарьян-Маре. Как 53

Лазерное шоу, брейк-данс и карате. В Поставах с аншлагом прошел городской мюзикл «Золушка» (фото)

Хотите узнать больше? Мюзикл «Золушка» в Поставах – 2016. Фото Антона Чалея 25 и 26 декабря в Поставах с аншлагом и приставными стульями прошли показы мюзикла «Золушка», 52

Радость сладкоежки. В Молодечно открылся первый фирменный магазин «Красный пищевик»

Хотите узнать больше? В Молодечно открылся магазин кондитерского предприятия ОАО «Красный пищевик». 10 декабря в Молодечно состоялось открытие первого и единственного в 51

Лынтупскія католікі з Пастаўшчыны звярнуліся да біскупа з адкрытым пісьмом

Хотите узнать больше? Касцёл у Лынтупах. Фота з сайта padarozhnik.com Вернікі Лынтупскай парафіі з Пастаўскага раёна звярнуліся да Віцебскага біскупа з адкрытым пісьмом у 61

Второкурсник вилейского колледжа Вадим Шорец: «В будущем хочу открыть свою СТО»

Хотите узнать больше? Второкурсники Вилейского государственного колледжа и руководители СТО в Вилейке. Фото Юлии Лахвич, Край.бай Сколько зарабатывают автослесари, готовы 43

Программа новогодних и рождественских праздников в Поставах

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Автор фото неизвестен Городской новогодний фейерверк пока не планируется, зато поставчан на 83

Спонсор строительства церкви на заповедном озере Болдук в Поставском районе арестован за крупные махинации

Хотите узнать больше? Николай Романович, арестованный заместитель генерального директора ЗАО «БелАВМ», инициатор и спонсор строительства церкви на озере Болдук Поставского 86