Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

«Чем дольше живу, тем больше удивляюсь»

«Чем дольше живу, тем больше удивляюсь»

Леакадзія Альбертаўна Саковіч з вёскі Сарокі Ваўкоўскага сельсавета любіць слухаць радыё, таму заўсёды ў курсе ўсіх падзей. Праўда, усё часцей у перадачах гучаць незразумелыя сучасныя словы. Для яе пакалення больш прывычныя «прасніца», «кудзеля», «кросны».

— За каноплі цяпер штрафуюць, — гаварыла, —  а мы іх вырошчвалі для таго, каб вяроўкі віць, лейцы рабіць. Усё ж сваімі рукамі трэба было нажываць, купіць не было дзе. А з ільном колькі працы: пасеяць, вырваць, абмалаціць, паслаць, падняць, адсартаваць, змяць, счасаць, спрасці, палатно саткаць, выбеліць і толькі тады вопратку з яго пашыць. Хвілінкі вольнай людзі не мелі. Пакуль светла — на зямлі працавалі, сцямнее — жанчыны за прасніцу садзіліся, ку­дзелю, воўну пралі, мужчыны цэбры рабілі, кошыкі плялі, вяроўкі вілі. Адразу пры лучыне, потым пры кноце. Гэтым часам спявалі, гісторыі розныя расказвалі. Многія ў паноў Варанкевічаў працавалі. Бедным быў толькі той, хто пры гультаі: часу вольнага хапала, а хлеба не было.

У Л. А. Саковіч вольнага часу ўжо даўно шмат — 35 гадоў на пенсіі. Пакуль жылі ўдваіх з мужам, трымалі карову, свіней, курэй, а памёр гаспадар — і яна “пануе”. Дзяржава плаціць пенсію, яе хапае на ўсе расходы. Садзіць крыху цыбулі, агуркоў, бульбы, бурачкоў, морквы. І на зіму запас, і занятак ёсць.

— Толькі, здаецца, каб лета было круглы год, — уздыхае. — Бо пліта і печ патрабуюць рамонту, а майстра добрага знайсці — праблема. Дзяцей Бог не даў, пляменніца далёка. Тут папрасіць аб дапамозе няма каго — састарэла вёска. Маладыя з чаркай не размінаюцца — з імі лепш спраў не мець. Гэта ж як моладзь співаецца! Мой тата ніколі ў рот гарэлкі не браў, нават у святы. Даўней людзі па Божых законах жылі, сем’і моцнымі былі. Зямлі мелі 7 гектараў. Тата з мамай, брат, сястра і я — у кожнага свае абавязкі. У школу ў Крывое праз рэчку хадзілі, зімой па снезе ў пояс. А прыйшлі Саветы, і зрушыўся прывычны лад жыцця. Брата ў 40-ым у армію забралі і ажно ў Саратаў звезлі. Вайна пачалася, так больш і не ўбачыліся — прапаў без вестак.

Са слязьмі на вачах успамінае  Леакадзія Альбертаўна, як немцы вывозілі вяскоўцаў у Германію на прымусовыя работы. Ёй пашанцавала: немец пашкадаваў старых бацькоў і пакінуў іх даглядаць. У 1949-ым прыняла ў прымакі мясцовага хлопца. Маладыя мужчынскія рукі былі вельмі дарэчы ў гаспадарцы. Толькі працавалі ў асноўным на падаткі: што атрымлівалі, тое дзяржаве аддавалі. У 50-ым уступілі ў калгас. Уручную лён ірвалі, бульбу капалі, угнаенні рассявалі, сена зграбалі, жыта жалі.

— Усё, што мелі, аддалі калгасу, — уздыхае Леакадзія Альбертаўна. — І ледзь з голаду не памерлі. За працадні гірсой плацілі. У канцы года са склада на адной падво­дзе на ўсю вёску прывозілі. А цяпер нярэдка чуеш, што жыць дрэнна. Чаго толькі няма ў аўталаўцы! І ў бальніцы лечаць бясплатна.

На днях Л. А. Саковіч споўнілася 90. Павіншаваць юбілярку прыязджала старшыня Ваўкоўскага сельскага Савета Таісія Браніславаўна Баторы. Пляменніца Марыя з Сянно прыслала бандэрольку.

— З Альбертаўнай пагаварыць — розуму набрацца, — казала яе суседка Франя Антонаўна Трапук. — Добрая, мудрая жанчына. А якую памяць мае! Рада, што столькі гадоў жывём побач.

У доме Леакадзіі Альбертаўны  ідэальны парадак: акуратна пасцеленыя палавічкі, на ложку — саматканы дыван, гафтаваныя карункавыя накідкі на падушках, на стале — яркія вяргіні.

— Пакуль з усім спраўляюся сама, — гаварыла. — Толькі апошнім часам пагаршаецца зрок. Зрабілі аперацыю, а газету ўсё роўна чытаць не магу. Раёнку ж люблю. Чым далей жыву, тым больш дзіўлюся таму, як развіваецца свет, якая тэхніка на зямлю і ў быт лю­дзей прыходзіць. Хто б калі мог падумаць, што ўсё можна будзе купіць у магазінах, што машына сама бялізну мыць будзе. Вось да якога часу я дажыла.

Тэкст і фота Анны АНІШКЕВІЧ.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Сколько лет в веке? (ответ числом)

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Постав

Мисс Край.бай островчанка Ольга Келин не чувствует себя звездой. Она, как и прежде, бережет свой семейный уют (фото)

Хотите узнать больше? Мисс Край.бай – 2016 из Островца Ольга Келин не считает себя звездой. Фото предоставлено Ольгой Келин Муж самой очаровательной девушки нашего края 53

Как, вися на веревке, поменять окна на 18 этаже и снять котенка с дерева. И чему еще научился бывший учитель из Докшиц

Хотите узнать больше? Основатель столичной фирмы «АльпПайер», уроженец Докшиц Виталий Модель во время международного туристического форума в российском Нарьян-Маре. Как 49

Лазерное шоу, брейк-данс и карате. В Поставах с аншлагом прошел городской мюзикл «Золушка» (фото)

Хотите узнать больше? Мюзикл «Золушка» в Поставах – 2016. Фото Антона Чалея 25 и 26 декабря в Поставах с аншлагом и приставными стульями прошли показы мюзикла «Золушка», 48

Радость сладкоежки. В Молодечно открылся первый фирменный магазин «Красный пищевик»

Хотите узнать больше? В Молодечно открылся магазин кондитерского предприятия ОАО «Красный пищевик». 10 декабря в Молодечно состоялось открытие первого и единственного в 46

Лынтупскія католікі з Пастаўшчыны звярнуліся да біскупа з адкрытым пісьмом

Хотите узнать больше? Касцёл у Лынтупах. Фота з сайта padarozhnik.com Вернікі Лынтупскай парафіі з Пастаўскага раёна звярнуліся да Віцебскага біскупа з адкрытым пісьмом у 60

Второкурсник вилейского колледжа Вадим Шорец: «В будущем хочу открыть свою СТО»

Хотите узнать больше? Второкурсники Вилейского государственного колледжа и руководители СТО в Вилейке. Фото Юлии Лахвич, Край.бай Сколько зарабатывают автослесари, готовы 41

Программа новогодних и рождественских праздников в Поставах

Хотите узнать больше? Изображение использовано в качестве иллюстрации. Автор фото неизвестен Городской новогодний фейерверк пока не планируется, зато поставчан на 78

Спонсор строительства церкви на заповедном озере Болдук в Поставском районе арестован за крупные махинации

Хотите узнать больше? Николай Романович, арестованный заместитель генерального директора ЗАО «БелАВМ», инициатор и спонсор строительства церкви на озере Болдук Поставского 75