Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко

Калі б існавала Кніга дзівосаў Шчучыншчыны, у яе абавязкова патрапіў бы “кветкавы рай”, які стварыла сваімі рукамі 69-гадовая жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Рамуальдаўна Сярко.

“Вось цуд знайшлі, – скептычна заўважыць нехта з чытачоў. – Цяпер ці не ля кожнай хаты півоні-ружы цвітуць...” Сапраўды, многа рукатворнай прыгажосці на вясковых і гарадскіх падворках пабачыць давялося на свае вочы, але такім рознакаляровым кветкавым дываном любавалася ўпершыню. Уявіце сабе: ад вясковай вуліцы да дома Ядвігі Рамуальдаўны – метраў трыццаць.

І ўся гэта тэрыторыя – суцэльны кветнік! Адна расліна адцвітае, другая зацвітае, а трэцяя – на падыходзе... Розныя па вышыні, колеры і месцы “нараджэння”. Сарты – ад звыклых для вока і вуха беларуса да заморскіх, што з першага разу і не вымавіш.
Зрэшты, няўдзячная гэта справа – распавядаць пра такую шматколерную прыгажосць. Лепш паслухаем кветавода ад жыцця Ядвігу Рамуальдаўну.

 

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– Я вось часам думаю – мо, залішне я з кветкамі занялася, – разважае жанчына. – Але ж душа да іх ляжыць і рукі цягнуцца... Паверце, вясны не магу дачакацца, каб зноў за справу ўзяцца. Гэта, як цяпер кажуць, маё хобі і маё здароўе. Калі самаадчуванне не вельмі добрае, зайду ў кветнік, палюбуюся, пагавару – адразу адпусціць.
– І якія кветкі на вашым пляцы растуць? – пытаюся ў Рамуальдаўны.
– Ружы, петуніі, гладыёлусы, анюціны вочкі, півоні..., – пералічвае яна, а потым махае рукой: – Лепш спытайце, чаго няма...

 

Як прызналася заўзятая аматарка флоры, калі чаго і няма – то гэта ненадоўга. “Есці не буду, але куплю”, – жартуе яна. І расказвае, што сальвію, да прыкладу, выпісвала “праз фірму, ажно з Галандыі”. Цяжка прыжывалася кветка. “Колькі я з ёю настрадалася...”, – узгадвае жанчына.

Кветкавы рай стварыла ля сваёй сядзібы жыхарка вёскі Барташы Ядвіга Сярко


– А гэта – духмяны тытунь. Вечарам так пахне, што не хочацца ў хату ісці, – прызнаецца субяседніца.
Любуюся морам кветак і разумею, якая вялікая праца ўкладзена, каб прарасла сцяблінка, каб з’явіўся лісток, каб зацвіў бутончык...

 

– Гэта – праца! – пацвярджае Рамуальдаўна. – Упусціш момант – не дагоніш, кожная кветачка свайго часу і догляду патрабуе. І ад надвор’я залежыш. У тым годзе вясна цяплейшая была, то і цвіценне было нашмат больш актыўным.
Заўважыла – для кожнага сорту ў Рамуальдаўны калі не персанальная клумбачка, то вазончык, гаршчочак ці скрыначка – абавязкова. Мноства – купленых, іншыя зроблены ўласнымі рукамі. Дызайнерскае рашэнне – або жыццём падказанае, або ў часопісах падгледжанае. Дарэчы, свой вопыт кветавода-аматара жанчына дапаўняе ведамі са спецыялізаваных выданняў. “Часопісы “Цветок”, “Цветочный мир”, “Мир цветов” выпісваю”, – кажа яна.

А яшчэ ў Рамуальдаўны і каменьчыку незвычайнай формы месца ў кветніку знаходзіцца, і пянёчку, і бутэльцы...
– Пальму бачыце? Сама цэлую зіму рабіла, – расказвае пенсіянерка. – Бутэлькі карычневыя і зялёныя з-пад напояў збірала. Часам людзі прывозілі.. Такая вось экзотыка атрымалася. І гэты пярэсценькі парсючок, што на грыбок заглядваецца, – таксама маіх рук справа. Бутэлька з-пад вады ў ход пайшла...
– А гэтыя цікавыя скульптуркі – пеўнік, анёл ды дамавічок – якім чынам у кветніку “пасяліліся”?
– На рынку купіла, – шчыра прызнаецца Ядвіга Рамуальдаўна. – З уласнай пенсіі.
Здзіўляе кожны куточак гэтага вясковага падворка. Вось старая сячкарня – “нафарбавалася” і важна ўладкавалася пасярод падворка. Электрычны слуп – і той у пашане: абсаджаны прыгожымі кветкамі... Рамуальдаўна ўзгадвае, што пачынала з невялікай лапінкі зямлі ля парога, а потым усё далей і далей пашыралася. Так амаль да самай вуліцы з кветкамі і дабралася.
– А захапленне кветкамі калі ў Вас з’явілася?
– Нарадзілася я ў Юцеўцах, што ў Мажэйкаўскім сельсавеце. Жылі на хутары. Бывала, кавалачак зямлі раскапаю і кветкі пасаджу. І тата мой, Рамуальд Вікенцьевіч Арцюк, кветкі вельмі любіў. Дзе бываў – адтуль мне іх і прывозіў.

У Барташах Ядвіга Рамуальдаўна жыве звыш двух дзесяткаў гадоў. У свой час працавала даяркай на ферме. Практычна адна падымала на ногі шасцёра дзяцей (муж памёр у маладым узросце. – Заўв. аўтара). Пяцёра дачок і сын жывуць цяпер, хто далей, хто бліжэй, але асобна. Захапленне матулі кветкамі падзяляе і прадаўжае хіба што дачка Тэрэза. “Але ёй далёка да мяне”, – усміхаецца пенсіянерка.
На момант нашага прыезду ў Барташы ў Рамуальдаўны гасцявала сястра Тэрэза, якая жыве ў Маскве. Яна прызналася, што крыху ўшчувае Ядзю за такое клапотнае хобі: маўляў, не маладыя гады, трэба і адпачыць...

Да таго ж, акрамя кветніка, у тае і агарод, і хатняя гаспадарка ёсць. Яшчэ нядаўна Рамуальдаўна дзве каровы і свіней трымала, а цяпер у хляве толькі карова Фея. Дарэчы, ці не адзіная на ўсе Барташы рагуля.
Мы са старшынёй Шчучынскага сельскага Савета Станіславам Яўгенюшавічам Возным ужо развітваліся з прыемнай гаспадыняй сядзібы, як па вясковай вуліцы праімчаў аўтамабіль і, параўняўшыся з домам Сярко, пранізліва запіпікаў.
– Знаёмы? – пацікавіліся мы.
– Ды не, – адказала Рамуальдаўна. – Ужо другі раз праязджае і ўсё сігналіць.
Відаць, “зачапіла” чалавека хараство. Вось і “салютуе”. Зрэшты, абыякавым, бачачы такую кветкавую вясёлку, застацца цяжка. Аднойчы спыніўся тут і старшыня раённага Савета дэпутатаў Іван Юльянавіч Сакалоўскі. Сказаў добрае слова пра руплівую гаспадыню і падказаў яе адрас нам, журналістам. За што яму шчыры дзякуй.

Таццяна ПАЛУБЯТКА.
Фота аўтара.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Сколько лет в веке? (ответ числом)

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Щучина

Рэспубліканскі трыумф шчучынскіх футбалістаў

Хотите узнать больше? Аматарскі міні-футбольны клуб “Шчучын” стаў пераможцам чэмпіянату Рэспублікі Беларусь па міні-футболе сярод каманд першай лігі сезона 2016-2017. 38

Команда СШ №2 Щучина «Х-team» вернулась с победой с областного этапа республиканской школьной лиги по чирлидингу

Хотите узнать больше? Щучинские чирлидеры второй год подряд удерживают лидирующие позиции на областных соревнованиях.  Показать захватывающие шоу на высоте на областной 39

За опытом в Щучин приезжала делегация Рогачевского района Гомельской области

Хотите узнать больше? Руководители сельисполкомов интересовались, как организована работа органов управления и самоуправления, какие формы профилактической работы 33

Военного комиссара Щучинского района признали лучшим военным комиссаром страны

Хотите узнать больше? По итогам 2015/2016 учебного года военный комиссар Щучинского района подполковник Александр Гайдук признан лучшим военным комиссаром Республики 47

В Щучинском и Зельвенском районах спасли на пожарах троих человек

Хотите узнать больше? На пожаре в Щучинском районе работники МЧС спасли пенсионерку и её сына 8 января в половине первого ночи щучинские спасатели выехали на пожар в 35

Проект "Туризм без чемодана": едем в Щучин

Хотите узнать больше? Щучин: на взлетной полосе Каждый житель Щучина скажет вам, что у их города самый оригинальный герб, самый чудесный фонтан и самые вкусные сыры. 39

«Музей-землянка» в Щучинском районе пополнится новыми экспонатами

Хотите узнать больше?  Мемориальный комплекс «Музей-землянка» в Зачепичах  пополнится новыми экспонатами: сюда передислоцируется музей Великой Отечественной войны из 29

Юный щучинец стал победителем Международного конкурса молодых пианистов в Варшаве

Хотите узнать больше? Воспитанник Щучинской детской школы искусств Михаил Резчиков с победой вернулся с Международного конкурса молодых пианистов-виртуозов имени Леопольда 30