Закрыть

Выберите свой город

Закрыть

Ён змагаўся за Радзіму

Ён змагаўся за Радзіму

З самага ранку ў мінулую пятніцу ў доме Макарчыкавых не змаўкаў тэлефон. Фёдар Піліпавіч прымаў віншаванні з 85-гадовым юбілеем. А яго верная спадарожніца жыцця Ніна Адамаўна завіхалася на кухні і паглядала ў акенца: сёння ж павінны быць госці! Не памылілася гаспадыня. Ветэрана Вялікай Айчыннай вайны прыйшлі павіншаваць старшыня раённага Савета ветэранаў Э.С. Дзікевіч і ветэраны Узброеных Сіл В.М. Анашкін і І.П. Рэкеда. Са шчырымі словамі добрых пажаданняў Эдмунд Станіслававіч Дзікевіч уручыў юбіляру Ганаровую грамату раённага выканаўчага камітэта.

У гэтым прыгожым, утульным і зялёным куточку Шчучына – у канцы вуліцы Леніна – сям’я Макарчыкавых пасялілася ў пачатку 50-х гадоў мінулага стагоддзя. Падумаць толькі – Фёдар Піліпавіч і Ніна Адамаўна крочаць па жыцці амаль 60 (!) гадоў (брыльянтавае вяселле адзначаць у будучым годзе) і захавалі адзін да аднаго вельмі пяшчотныя і паважлівыя адносіны. Ніна Адамаўна прызналася, што жывуць яны з мужам мірна, без сварак, такі ён чалавек – добры, мяккі, далікатны. Пазнаёміліся яны ў Сапоцкіне, куды яе, дзяўчыну з Віцебшчыны, маладога эканаміста, накіравалі на працу. А Фёдар пасля дэмабілізацыі прыехаў туды да брата, працаваў інспектарам у мясцовай Ашчаднай касе. У лютым 1952 года Ніна і Фёдар пажаніліся. У тым жа годзе яго перавялі працаваць у Шчучын, за ім паехала і Ніна. Так юнак з Гомельшчыны і дзяўчына з Віцебшчыны знайшлі сваё шчасце на гродзенскай зямлі. У 60-х гадах Фёдар Піліпавіч перайшоў працаваць у спажыўкааперацыю, а Ніна Адамаўна ўвесь час працавала эканамістам у фінансавым аддзеле райвыканкама.

... З кветніка лёгкі ветрык прыносіў пах півоняў, на градках красавала зяленіва. Гаспадары, нягледзячы на ўзрост, самі даглядаюць агарод. “Мы сядзець без справы не прывыклі, – заўважыла гаспадыня, – тупаем паціхеньку, пакуль спраўляемся. Унукі прыязджаюць, тут раздолле. У нас ёсць і праўнукі – ажно чацвёра”, – пахвалілася Ніна Адамаўна.

Макарчыкавы выхавалі двух сыноў, якімі па праве ганарацца. Аляксандр загадвае кафедрай у Гродзенскім аграрным універсітэце, кандыдат біялагічных навук, Уладзімір працуе галоўным інжынерам на гродзенскім заводзе такарных патронаў. Так цікава і прыемна было слухаць гэтых мілых людзей, якія тактоўна, не перабіваючы, дапаўнялі адзін аднаго цікавымі гісторыямі і эпізодамі.

А вось успаміны пра вайну даваліся нялёгка. Фёдар Піліпавіч абуў салдацкія боты ў 1944 годзе, ледзь толькі споўнілася яму васемнаццаць. З іх хаты пайшлі на вайну чацвёра мужчын – бацька і тры сыны. Старэйшы Уладзімір ваяваў у небе, ён закончыў лётнае вучылішча. Іван стаў смелым партызанам. Праводзіўшы на вайну мужа і траіх сыноў, маці Фёдара засталася ў партызанскай вёсцы Гадзілавічы, што на Гомельшчыне, з трыма малодшымі. На шчасце, у акрузе не было здраднікаў і даносчыкаў, сям’ю Макарчыкавых немцы не кранулі.

Спачатку Фёдар трапіў у 55 запасны стралковы полк, які сфарміраваўся ў Казельску. Там юнак прыняў прысягу, прайшоў падрыхтоўку. Потым цягнік павёз яго і іншых бязвусых салдат на Захад. Са станцыі Жабінка давялося пяшком дабірацца да сваёй часці – 90-й стралковай дывізіі 2-й Ударнай арміі, якая рухалася з баямі на Прусію, а вораг аказваў усё больш упартае супраціўленне. Фёдар ваяваў у пяхоце. Яго зброяй быў кулямёт Дзегцярова. У любым баі праціўнік імкнецца перш за ўсё падавіць кулямётнае гняздо. А Фёдар Макарчыкаў значыўся першым нумарам у кулямётным разліку.

Колькі раз траплялі ў акружэнне, адбівалі танкавыя атакі. Вельмі цяжкай была зіма 1945 года. Баі былі страшныя. У адным з іх Фёдар быў паранены ў руку, трапіў у шпіталь у г. Марыенвердэр. Дзякуй баявому таварышу, які своечасова перавязаў руку, а то так бы і застаўся Фёдар ляжаць без прытомнасці ў акопе, побач з яшчэ адным загінуўшым кулямётчыкам. Пасля шпіталя юнак у сваю часць не трапіў, ваяваў у 73 стралковым палку. Цяпер ён хадзіў у бой са станкавым кулямётам. У баі пад г. Штральзунг Фёдар зноў атрымаў раненне. Вестка аб Перамозе застала яго ў шпіталі.

Пасля выздараўлення Фёдар трапіў у перасыльны полк, адтуль – у атрад па размініраванню. Атрад адшукваў міны, снарады, бомбы, знішчаў іх. Пасля Фёдар Макарчыкаў служыў у ваеннай камендатуры г. Шверынг. Ён служыў і вучыўся – закончыў школу малодшага каманднага саставу. Дэмабілізаваўся Фёдар Макарчыкаў у 1950 годзе.

Сыны вярнуліся дадому, а бацька загінуў на вайне. У сям’і Макарчыкавых добра ведаюць, якое гэта страшнае гора – вайна, якія невыносныя пакуты яна нясе людзям.

– Цяжка ўспамінаць, і забыць нельга. Нельга забываць... – паўтарыў Фёдар Піліпавіч. І гэтыя яго словы прагучалі як наказ маладому пакаленню.
Ала УЛАДЗІМІРАВА.
Фота Сяргея ГАРДЗЕЙЧЫКА.

Заметили ошибку? Выделите текст, нажмите Ctrl+Enter и оставьте замечание!

Комментарий (Максимум 1000 символов)

Вопрос: Спутник планеты Земля?

Вы знаете что-то интересное или важное и готовы этим поделиться?
Обязательно свяжитесь с нами, это очень просто!

Выберите удобный способ для связи или напрямую отправьте сообщение в редакцию через форму на этой странице.

Govorim.by

vk.com/govorimby

Внимание! Новости рекламного характера публикуются по предварительной договорённости. Подробнее цены на размещение рекламы смотрите здесь

Хотите сэкономить 30% на изготовлении кухни или шкафа-купе?

Новости Щучина

Команда СШ №2 Щучина «Х-team» вернулась с победой с областного этапа республиканской школьной лиги по чирлидингу

Хотите узнать больше? Щучинские чирлидеры второй год подряд удерживают лидирующие позиции на областных соревнованиях.  Показать захватывающие шоу на высоте на областной 39

За опытом в Щучин приезжала делегация Рогачевского района Гомельской области

Хотите узнать больше? Руководители сельисполкомов интересовались, как организована работа органов управления и самоуправления, какие формы профилактической работы 32

Военного комиссара Щучинского района признали лучшим военным комиссаром страны

Хотите узнать больше? По итогам 2015/2016 учебного года военный комиссар Щучинского района подполковник Александр Гайдук признан лучшим военным комиссаром Республики 43

В Щучинском и Зельвенском районах спасли на пожарах троих человек

Хотите узнать больше? На пожаре в Щучинском районе работники МЧС спасли пенсионерку и её сына 8 января в половине первого ночи щучинские спасатели выехали на пожар в 35

Проект "Туризм без чемодана": едем в Щучин

Хотите узнать больше? Щучин: на взлетной полосе Каждый житель Щучина скажет вам, что у их города самый оригинальный герб, самый чудесный фонтан и самые вкусные сыры. 36

«Музей-землянка» в Щучинском районе пополнится новыми экспонатами

Хотите узнать больше?  Мемориальный комплекс «Музей-землянка» в Зачепичах  пополнится новыми экспонатами: сюда передислоцируется музей Великой Отечественной войны из 27

Юный щучинец стал победителем Международного конкурса молодых пианистов в Варшаве

Хотите узнать больше? Воспитанник Щучинской детской школы искусств Михаил Резчиков с победой вернулся с Международного конкурса молодых пианистов-виртуозов имени Леопольда 29

На катке в центре Щучина особенно многолюдно по вечерам и в выходные дни

Хотите узнать больше? Щучинцы приходят сюда отдохнуть, набраться сил, пообщаться. – Нам очень нравится проводить здесь свое свободное время, – делятся Артур Залога, 35